ONE SHOT CZ. 1 "Wyjazd do Włoch"
Właśnie się pakuje, jutro z samego rana mamy wycieczkę do Włoch. Zawsze chciałam tam pojechać i nareszcie mam okazje. Pochodzę z biednej rodziny. Moja mama nie żyje, zmarła jak miałam piec lat a tata.... tata no cóż poradzić nie interesuje się mną. Jest mi z tego powodu przykro ale co mam poradzić? nic... no właśnie. Chodzę do szkoły z internatem, opłacam to wszystko ze stypendium, dobrze się uczę. Lubie śpiewać i dlatego jadę do Włoch dać razem z przyjaciółkami ze szkoły: Viola, Fran, Cami i Naty  koncert. Jestem podekscytowana, nie wiem czy nadaje się do życia jako gwiazda, ale chyba jak to potocznie mówią: "woda sodowa do głowy mi nie uderzy". Nie mam chłopaka taki jeden mi się podoba ale mieszka setki tysięcy kilometrów stad.  Z tych rozmyśleń  wyrwał mnie dzwonek telefonu.
Spojrzałam na wyświetlacz i się usmiechnełam: dzwoniła Viola.
- halo Ludmi
-cześć Violu
-spakowałaś się. Krzyczała do słuchawki.
- tak prawie, zostały mi jeszcze kosmetyki, za godzinę powinnam się wyrobić.
- o to fajnie pomozesz mi w pakowaniu
- tak Violu jasne, że się zgadzam. Fajnie, że pytasz. zasmialam się.
-oj Ludmi przepraszam ale jestem tak podekscytowana, a ten miałam Ci powiedzieć. Pamietasz mojego nkuzyna Federico?
-hmmm Federico.... Federico.... a tak Fede ( to on) udalam idiotke ona przeciez  nic nie wie. Mam nadzieje.
- tak no wiec on bedzie na naszym koncercie i jeszcze jedna niespodzianka...
- Violu nie srasz mnie
-hhahaha bedziemy u niego mieszkać.
Wmurowalo mnie w ziemie, on mi sie podoba jest taki przystojny a teraz  mamy u niego mieszkać?
- co czemu?
- oj nie marodz przez ten tydziń we Włoszech mamy mieszkać u niego. Pablo zamówil za mało pokoi i nie miały byśmy  gdzie spać bo Cami i Fran są chore i nie jada, więc dom Fran odpada. '
- ale czemu akurat u niego Violu?
-wiem, ze Ci sie podoba.... tez cie kocham..
- ale ......... rozlaczya sie. No pieknie
Jak ja to przezyje, caly tydzien razem w trójkę u niego w domu. Dalczego??? nieeeeeeeee..... ja tam nie jade. ale Ludmi pomysl pojedziesz do swojego kochanego księcia- rozmawialam sama ze soba.  Dobra jadę. Spakowalam wszystkie kosmetyki i poszlam do pokoju Violi.
puk puk
-prosze uslyszalam.
- cześć swatko
- o Ludmi nie gniewaj sie, wiem, ze ci sie podoba i wiem tez ze ty jemu tez się podobasz. Wiesz jak ucieszył sie ze bedziemy u niego mieszkac??
-coooo jak to ucieszyl?
-no ucieszyl zaraz pobiegl sprzatac dla ciebie pokoj, hahha juz to widze Ludmila Pasquarelli... pięknie brzmi nie?
-violka nawet  nie Żartuj, lepiej powiedz w czym mam ci pomoc? Zapytałam.
- hmm szczerze to juz skonczylam ale Lu pamietaj przed miloscia nie uciekniesz.
- wielkie dzięki nastepnym razem nie dam ci sie tak wrobić.
-nastepnym razem to nie bede musiala nic robic.. powiedziałam z chytrym uśmieszkem
- co jak?
- normalnie nastepnym razem bedziecie razem.
- Violka krzyknelam i rzucialam w nia poduszka.
-Ałłłł.......
- hahah masz za swoje.
- dobra ja lece spac jutro ciezki dzien
- no badzo z taka mila niespodzianka
-dobra violu nie nakrecaj sie dobranoc.
Podreptalam do mojego pokoju, ktory znajodowal sie na przeciwko Violi. Wykonalam wszystkie czynnoscii wgramolilam się do mojego lozeczka, ktore bede musial na tydzien opuscic. Ciekawe do jakiego trafie? Gdy tak rozmyslalam o nim dostalam sms, otworzylam szeroko oczy.
Zapaliam ażurową  lampke która stala kolo mojego lozeczk i odczytalam wiadomosc...


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
KOchani to znowu nie rozdział, mam nadzieje, że mi wybaczycie <3
POzdrawiam


KOmentujesz= Motywujesz